Nu de hemel is afgeschaft willen we hem hier op aarde

Deze week ruimde ik mijn enorme stapel tijdschriften eens goed op. Naast de Ottobre’s (naai-inspiratie die af en toe in de brievenbus valt), de met de beste bedoelingen bewaarde Kampioenen en Spoor-en, lagen er heel wat Flow’s op de stapel. Die laatsten legde ik apart om toch weer eens te lezen.

Het leuke aan de Flow vind ik dat er geregeld iets extra’s bijzit. Een bijlage over boeken bijvoorbeeld, met tips om meer uit de leeservaring te halen. (Lees de eerste zin met aandacht en herlees deze als je het boek uit hebt, hoe verschillend beleef je nu deze zin?). Of een mooi schriftje om in op te schrijven wat er goed is in je leven en je aan het denken te zetten.

‘Nu de hemel is afgeschaft willen we hem hier op aarde’ is een quote uit één van die Flow’s die ik op de stapel vond. De tekst resoneerde heel erg bij mij. Op dit moment ben ik herstellende van een burn out en ik kan je vertellen, dat is zeker geen hemel op aarde. Tegelijk is het wat het is. Misschien wel de waardevolste les die ik in de afgelopen maanden heb mogen leren, is dat het goed is zoals het is. Er zijn goede dagen, er zijn minder goede dagen. Soms weet je waarom een dag goed, of vooral minder goed is. Soms weet je het niet, of kun je niet kiezen uit de verschillende redenen die je welzijn op dat moment negatief beïnvloeden. Het is wat het is.

Het leven kent hemelse momenten en de kunst is om daarvan te genieten maar ze ook weer te kunnen loslaten.

Het ideaalbeeld van een ‘hemel op aarde’ is niet bereikbaar. Tenminste niet permanent. Het leven kent hemelse momenten en de kunst is om daarvan te genieten maar ze ook weer te kunnen loslaten. Het leven kent ook rauwe dieptepunten en de kunst is deze aan te gaan zonder te verkrampen.

In het kader van mijn herstel heb ik een cursus Mindfulness mogen doen. Samenvatten wat deze cursus omvat en wat ik hier heb geleerd vind ik heel lastig. Ondertussen voel ik wel dat ik er heel wat wijzer door ben geworden. Het christelijke geloof waarmee ik ben opgevoed heb ik losgelaten. Ik ben niet (meer) kerkelijk, en geloof ook niet in een opperwezen, of in een hiernamaals. Ik heb de hemel afgeschaft. Maar de onzekerheid van het mens-zijn, het gevoel ‘waartoe zijn wij hier op aard’, het zoeken naar antwoorden, dat is er niet minder om geworden.

De afgelopen maanden ben ik ook meer gaan lezen uit de boedhistische traditie. Ergens las ik dat de onzekerheid over hoe wij onze tijd hier op aarde goed kunnen invullen is wat ons mensen verbindt. Vroeger werden we verbonden in de verschillende zuilen vanuit ons geloof in een bepaalde vorm van hiernamaals.

In plaats van te zoeken naar de ‘hemel op aarde’ en in perfecte kringetjes (social media) rond te draaien, probeer ik me meer bewust te zijn van de onzekerheid die ons verbindt. Van mens tot mens

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s